Nauka filmowania
Nie można pominąć codziennej aktywności fanów. Co bogatsi mogą sobie na aukcji kupić malowana miniaturę z puklem włosów ukochanej pisarki. No, ale to wyjątkowy rarytas. A dla zwykłych fanek? Są oczywiście kluby dyskusyjne, są okresowe zjazdy, gdzie można się spotkać i podyskutować. A co oprócz rozmawiania można robić na takim spotkaniu. Ba, można sobie postawić tarota przy pomocy talii Tarota z motywami i scenami z powieści Jane Austen. Ba, można zagrać sobie w grę planszową na motywach Dumy i uprzedzenia, przy okazji sprawdzając swoją wiedzę historyczną na temat epoki wiktoriańskiej.
Chce nakłonić do kapitulacji któregoś z przywódców III Rzeszy. Otto von Stirlitz jest bohaterem dwunastu powieści Siemionowa m.in. Hasło zbędne, Brylanty dla dyktatora proletariatu, Alternatywa, Major Wicher, Siedemnaście mgnień wiosny. Ale Stirlitzowi prawdziwą sławę przyniosła dopiero ekranizacja Siedemnastu mgnień wiosny z 1973 roku. Filmowy Stirlitz to ideał. Posługuje się wszystkimi europejskimi językami - poza irlandzkim i albańskim.
Zazwyczaj bowiem, ozdobą tego gatunku był zbuntowany indywiualista, podróżujący w poszukiwaniu straconych ideałów. Pomysł spodobał się, a Scott po raz kolejny wydeptał ścieżkę nowej odmianie utartego gatunku. Nie rezygnując przy tym z widowiskowych elementów, takich jak np. pościg, stworzył obraz ponury, a ton, jaki nadał opowieści o odkrywcach Nowego Świata, uznano za oskarżycielski i niewyważony. Z czasem dopiero film otrzymał nieco pozytywniejsze recenzje; doceniono wspaniałą scenorafię, znak firmowy Scotta, i kojącą muzykę Vangelisa (on też pracował ze Scottem przy "Łowcy androidów" udało się stworzyć wspaniałą nauka filmowania artystyczną i zaakcentować, że kino futurystyczne nie musi kojarzyć się ze sztuczną pseudonaukowością czy popadać w świat utopijnej fantazji.A "Legenda"? To fantasy w czystej postaci, pełne baśniowych bohaterów i mitycznych stworów SprzÄ tanie biur zaplecz Pannica przyjemna pewnie oznacza blaszane harmonogramy.